ارزيابي مقدماتي :

شنوايي شناسان اغلب اولين متخصصاني هستند كه مشكل شنوايي فرد را بررسي مي كنند . اطلاعات حاصل از تاريخچه گيري همراه با نتايج ارزيابي هاي شنوايي نقش مهمي در تغيير شنوايي شناسانه و تصميم گيري براي اجراي مراحل بعدي دارند . يكي از موثرترين راهها براي كسب تاريخچه گيري دقيق ، پيگيري موارد و بررسي پرونده پزشكي بيمار است . قبل از شروع اولين مرحله آزمايش با پرسيدن سوالهاي كلي و خاص مي توان اطلاعات زمينه اي بدست آورد و سپس با پرسيدن سوالات تكميلي اطلاعات كامل تري پيرامون هدف آزمون كسب كرد . با استفاده از اين روش در مدت زمان كمتر ، اطلاعات فراواني درباره بيمار بدست آيد . براي مثال ، هنگامي كه بيمار در حال معاينه اتوسكوپي است ، سوالاتي راجع به مشكلات وي پرسيده ميشود. معاينه اتوسكوپي به منظور بررسي وضعيت آناتومي گوش خارجي، مقدار جرم موجود در كانال گوش و احتمال ايجاد كلاپس انجام مي شود . در اين زمان شنوايي شناس بايد اطلاعات كافي درباره بيمار كسب و روند ارزيابي را مشخص نمايد . مثلا“ مشخص كند كه فرد به اديومتري صوت خالص ، ايميتانس ، اوديومتري گفتاري يا ارجاع براي خارج كردن جرم يا جسم خارجي نياز دارد .

اتواسكلروز

اتواسكلروز شايعترين علت كاهش شنوايي هدايتي در افراد 50-15 سال مي باشد . اين بيماري ارثي در سفيدپوستان شايعتر از سياهپوستان و در زنان بيشتر از مردان رخ ميدهد . دراين بيماري ، لابيرنت استخواني دچار ديستروفي مي شود . جايگزيني استخوان اسكلروتيك پر عروق به جاي استخوان طبيعي باعث رشد بيش از حد لابيرنت استخواني مي شود . اگر اين كانون بيماري كمي به خلف گسترش يابد باعث ثابت شدن پيشرونده استخوان ركابي برروي دريچه بيضي ميگردد كه كاهش شنوايي هدايتي پيشرونده را به دنبال دارد . در زنان ممكن است اين اختلال طي بارداري يا بلافاصله بعد از آن با سرعت بيشتري پيشرفت كند . پرده تمپان معمولا“ طبيعي است هر چند از وراي آن گاه ميتوان كانون اسكلروتيك پرعروق را به شكل صورتي كمرنگ مشاهده كرد . كاهش شنوايي معمولا“ براي اولين بار در اواخر دهه اوي يا اوايل دهه دوم زندگي مورد توجه قرار مي گيرد كه معمولا“ حالت دو طرفه دارد . هر چند اين بيماري معمولا“ كاهش شنوايي هدايتي ( بويژه در فركانس هاي پايين ) ايجاد ميك ند ولي مي تواند باعث كاهش شنوايي حسي – عصبي يا مخلوط نيز شود . امكان بهبود شنوايي با اعمال جراحي ، به سلامت عملكرد حلزون وابسته است . دراين بيماري عموما“ قدرت تفكيك كلام (SDS) حالت طبيعي دارد .
اولين روش جراحي كه براي اين بيماران ابداع شد عمل پنجره سازي بود كه بدون دستكاري استخوان ركابي ، بر روي مجراي نيمدايره اي افقي پنجره اي جديد ايجاد مي كردند. به خاطر حذف عملكرد استخوانچه ها ، اين بيماران براي هميشه dB 30-20 كاهش شنوايي پيدا مي كردند. لذا امروزه اين عمل به ندرت استفاده مي شود . سپس روش متحرك سازي مجدد استخوان ركابي ابداع شد كه بعلت عود بالاي كاهش شنوايي ( 70 % ) اين روش نيز منسوخ شد . امروزه از روش استاپدكتومي نسبي يا كامل استفاده مي كنند. در صورت طبيعي بودن هدايت استخواني ، در 95- 90% بيماران مي توان پس از عمل، شنوايي قابل استفاده و غالبا“‌ طبيعي را انتظار داشت . برخي از بيماران از اين عمل سود نمي برند . در 6 % بيماران بعلت آسيب حلزون ، پس از عمل كاهش نسبي شنوايي رخ ميدهد و در 2-1 % بيماران از دست رفتن كامل شنوايي عارض مي شود. دو روشي كه درحال حاضر بيشتر از همه به كار مي رود استاپدكتومي كامل همراه با گذاشتن پروتز و استاپدوتومي مي باشد كه مراحل اين عمل پس از بي حسي موضعي و دسترسي به گوش مياني به شرح زير است :
1-
جداسازي عناصر مفصل سنداني – ركابي
2-
قطع عضله ركابي .
3-
درآوردن بخشي از استخوان ركابي كه بالاي پايه آن قرار دارد ( استاپدوتومي ) يا كل استخوان ركابي ( استاپدكتومي )
4-
ايجاد پنجره اي كوچك بر روي پايه استخوان ركابي در موارد استاپدوتومي
5-
قرار دادن پروتز كه در موارد استاپدوتومي با گذاشتن يك پيستون در پنجره ساخته شده و در موارد استاپدكتومي با قرار دادن پروتز بر روي قطعه پري كندريوم ( قايل فاشيايي ) گذاشته شده بر روي دريچه بيضي صورت مي گيرد .

سرگيجه :

سرگيجه يك احساس ذهني ( سابژكتيو ) است كه درآن موقعيت ذهني بدن درفضا به هم مي خورد . اين احساس مي تواند به وضوح حالت چرخشي و دوراني داشته باشد يا به صورت يكي از علايم مبهم گيجي ، ضعف ، كونفيوژن يا عدم تعادل تظاهركند. موقعيت ذهني بدن در فضا توسط چشم ها و عضلات آنها ، سيستم پروپريوسپتيو ، مجاري نيمدايره اي و اوتريكول ، عصب زوج VIII ، هسته هاي وستيبولار ، ساقه مغز ، مسيرهاي عصب بين هسته هاي وستيبولار تا لوب گيجگاهي ، مخچه و مسير وستيبولواسپينال كنترل مي شود . وجود احساس دوران ، چرخش ، پرت شدن به جلو يا منحرف شدن به طرفين بايد توجه ما را به اختلال سيستم استاتوكينتيك ( شامل مجاري نيمدايره اي ، اوتريكول ، جزء وستيبولار زوج VIII و هسته هاي وستيبولار ) معطوف كند ولي ساير شكايات مبهم و غير اختصاصي مربوط به سرگيجه مي تواند از اختلال هر قسمت از بدن ناشي شود . مكانيسم اصلي و مهم به وجود آمدن تعادل ارتباط متقابل بين لابيرنت، چشم ها و سيستم پروپريوسپتيو مي باشد . اگر اختلالي دريكي از اين اجزاء رخ دهد دو جزء ديگر به تدريج تعادل تقريبا“ طبيعي را باز مي گردانند ولي اگر اختلال دردو جزء از اين سيستم به وجود آيد ديگر ايجاد تعادل طبيعي ممكن نيست.

اوتيت حاد مياني

اوتیت حاد گوش میانی شایعترین عفونت باکتریال اطفال است. 10% اطفال 40% موارد عفونت را بخود اختصاص میدهند.  60 تا 70 درصد كودكان قبل از اتمام سال سوم زندگي حداقل يكبار دچار اوتيت مياني حاد شده اند . شيوع اين عفونت دركودكان مبتلا به شكاف كام بسيار بيشتر است . اوتيت حاد غالبا“ بدنبال عفونت هاي دستگاه تنفس فوقاني رخ مي دهد و بطور شايع يكي از عوارض عفونت هاي ويروسي نظير سرماخوردگي ، سرخك يا آنفلوآنزا است .

وزوز گوش :

وزوز گوش عبارت است از احساس يك صدا يا زنگ در گوش كه معمولا“ حالت ذهني ( سابژكتيو ) و به ندرت حالت عيني ( ابژكتيو ) دارد . در حالت سابژكتيو ( نوع غير ارتعاشي ) ، وزوز گوش را فقط خود بيمار مي شنود ولي در حالت ابژكتيو ( نوع ارتعاشي ) پزشك هم به كمك روشهايي مي تواند آن را بشنود. فرد در موارد خفيف فقط آن را در محيط هاي آرام و در شب ، هنگام خواب مي شنود. گاه وزوز گوش آنقدر شديد است كه نه تنها باعث اختلال شنوايي و ناراحتي عصبي مي شود بلكه ممكن است فرد را به خودكشي سوق دهد. وزوزگوش غالبا“ نشانه بيماريهاي گوش است و گاه اولين و تنها نشانه اين بيماريهاست . در بسياري از موارد علت آن را نمي توان كشف كرد .