کلیات تراشه

مشكلات باليني ناي

ناي

تراكئيت و برونشيت حاد : هر دو اين حالات در هر سني رخ مي دهند، غالبا“ علت ويروسي دارند ، در ارتباط با عفونت هاي دستگاه تنفسي فوقاني رخ مي دهند . ممكن است باعث سرفه خلط دار شوند و غالبا“ خودبخود محدود مي شوند. اختلال راه هوايي در اين بيماران بندرت رخ مي دهد . در موارد عفونت باكتريال ثانويه، موكوس شفاف آنها به صورت زرد يا زرد متمايل به سبز در مي آيد كه نيازمند كشت است . در برونشيت حاد با مرطوب كردن هوا و تجويز مايعات مي توان از علايم بيماران كاست . ولي گاه بويژه دركودكان آسپيراسيون و برونكوسكوپيك لازم مي شود .

تراكئيت و برونشيت مزمن: تراكئيت و برونشيت مزمن در اثر آلودگي هوا و دود سيگار ايجاد مي شوند . معمولا“ همراه سرفه بدون خلط و گاه خلط دار هستند و مي توان با برطرف كردن عامل محرك، مرطوب كردن هوا و تجويز مايعات از علايم آنها كاست . گاه علت برونشيت مزمن آلرژي مي باشد . در بيماران مبتلا به برونشيت مزمن گاه آسپيراسيون برونكوسكوپيك لازم مي شود .

تروما و اجسام خارجي : در حال حاضر شايعترين علت تروماي ناي، لوله گذاري داخل تراشه مي باشد . اگر فشار موجود در كاف لوله داخل تراشه يا فشار وارده از سوي نوك لوله بر مخاط ، از فشار شرياني مخاط تراشه بيشتر باشد ايسكمي و نكروز مخاط مژكدار و بالتبع التهاب، اسكار و تنگي محل رخ مي دهد . همچنين اختلال عملكرد مژك ها مي تواند زمينه ساز عفونت گردد . در صورت رخداد تنگي تراشه پس از درآوردن لوله ، بيمار دچار استريدور دمي و بازدمي مي شود . گاه تنگي در حدي است كه تراكئوتومي اورژانسي لازم مي گردد . درمان اين تنگي ها در مواردي كه نازك هستند از طريق اندوسكوپي و به كمك ليزر صورت مي گيرد، ولي در موارد تنگي هاي گسترده تر استفاده از پيوند ها ، فلاپ ها و فلاپ هاي استخواني مركب لازم مي شود . اجسام خارجي داخل تراشه شايعتر از همه در كودكان كمتر از 2 سال رخ مي دهند و بيش از همه از دانه ها هستند . بعلت كمي هماهنگي عصبي عضلاني دركودكان زير 6 سال، والدين بايد اين كودكان را از جويدن آدامس، خوردن دانه ها، بازي كردن در هنگام غذاخوردن و بازي كردن با اجسامي كه احتمال آسپيراسيون دارند باز بدارند . اجسام تيز غالبا“ در حلق گير مي كنند ، لذا اكثر اجسام خارجي ناسي و برونش ها داراي لبه هاي مدور هستند . شايعترين محل اجسام خارجي، برونش اصلي راست مي باشد . معمولا“ جسم خارجي آسپرده شده به صورت سرفه پابرجا و بدون خلط تظاهر مي يابد و در مواردي كه بزرگ باشد يا با لارنگواسپاسم همراه شود مي تواند باعث ديسترس تنفسي و سيانوز شود . به ندرت جسم به حدي بزرگ است كه انسداد كامل و خفگي مي دهد. در اكثر موارد اجسام خارجي، غير مسدود كننده اند و فقط باعث پيدايش دم هاي قابل سمع و استريدور دمي و بازدمي مي گردند. كم كم با ادماتو شدن مخاط برونش هوا موقع دم وارد ريه شده ولي در موقع بازدم با كاهش قطر برونش امكان خروج ندارد و بالتبع باعث پرهوايي ريه پشت انسداد مي گردد . اين آمفيزم انسدادي را مي توان در گرافي قفسه صدري بيمار به صورت پرهوايي ( لوسنسي ) ناحيه پشت انسداد، شيفت مدياستن به سمت مقابل و صاف شدن ديافراگم همان سمت مشاهده كرد. درسمع بنظر مي رسد صداهاي تنفسي در اين ريه از فاصله بيشتري به گوش مي رسد. اگر جسم خارجي مدت طولاني در محل باقي بماند با جذب هواي پشت انسداد، آمفيزم انسدادي به آتلكتازي تبديل ميشود . در گرافي قفسه صدري ، اين حالت به صورت افزايش كدورت ناحيه مبتلا، شيفت مدياستن به سمت آن ناحيه و بالا رفتن ديافراگم همان سمت ديده مي شود . در اين حالت درسمع ريه درگير ، صداهاي تنفسي آشكارتر به نظر خواهند رسيد .

هنگامي كه يك كودك با سرفه فاقد خلط و پابرجا مراجعه مي كند بايد به فكر جسم خارجي داخل تراشه يا برونش بود . در اين بيماران بايد به كمك شرح حال، معاينه فيزيكي ( سمع ريه از نظر آمفيزم يا آتلكتازي ) و در صورت ثابت بودن وضعيت راه هوايي ، گرافي قفسه صدري در هنگام دم و بازدم، تشخيص آسپيراسيون جسم خارجي را مطرح كرد. اگر بيمار فوق در معاينه فيزيكي و راديوگرافي ، طبيعي باشد در صورتي كه شرح حالي از يك حمله قطعي انسداد راه هوايي مي دهد، معمولا“ انجام برونكوسكوپي جهت رد جسم خارجي پيشنهاد مي شود .

تومورهاي اوليه ناي : تومورهاي ناي بيشتر از تهاجم سرطانهاي مري ناشي مي شوند و به ندرت اوليه هستند. در ناي كندروم ، كندروساركوم و ليوميوم ممكن است رخ دهد . سرطانهاي اوليه تراشه بسيار نادرند و بعلت تشخيص ديررس پيش آگهي بسيار بدي دارند .